Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

it's ok...

Μερικές φορές φτάνει ένα μεταμεσονύχτιο τηλεφώνημα για να δεις τα πράγματα έστω και λίγο πιο καθαρά και να βάλεις μια τάξη στο μυαλό σου. Για να νιώσεις καλύτερα. Για να έχεις μια καλύτερη επόμενη μέρα. ΟΚ είναι αυτό που σε βοηθά τελικά. Thank you for beign born, dear!
Εδώ και καιρό με παραξένευε η φρίκη των ανθρώπων με το Ίντερνετ. Ειδικά με παραξενεύανε οι άνθρωποι που πιστεύουν πως το ίντερνετ έφερε νέα, ειδεχθή πράγματα που δεν τα είχαμε. Σάλο έχει προκαλέσει π.χ. το γεγονός πως εταιρείες ψάχνουν και φτιάχνουν το "ηλεκτρονικό προφίλ" μας, ψάχνοντας πληροφορίες για εμάς online. Ε, και; Παλιότερα δλδ δεν ρωτούσαν στην "πιάτσα" οι άνθρωποι να μάθουν για σένα; δεν υπήρχαν άνθρωποι που διαδίδανε βρώμες για σένα; δεν υπήρχανε άλλοι που αναλαμβάνανε να "αποκαταστήσουν" την φήμη σου;
Πριν λίγο καιρό, φούντωσε η συζήτηση για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα και το ζήτημα της επιστροφής τους στην Ελλάδα. Δίκαιο αίτημα κατά την άποψη μου, αλλά προφανώς υπάρχουν και άλλα θέματα στην Ελλάδα πέρα από το Νέο Μουσείο Ακρόπολης ή τα Μάρμαρα για να μας απασχολήσουν κι εμάς και το Υπουργείο Πολιτισμού. Σε αυτό το θέμα αναφέρεται αυτό το άρθρο και με βρίσκει σύμφωνο. Το θέμα "Ακρόπολη" έχει γίνει περισσότερο φορέας πολιτικής παρά θέμα πολιτισμού στην Ελλάδα και δυστυχώς αυτό γίνεται με πολλά μνημεία σε όλη την Ελλάδα: έτσι και στην Λάρισα, με το Αρχαίο Θέατρο να παραμένει σε έναν βαθμό κάτω από την γη αλλά να το θυμούνται όποτε τους βολεύει και την Βιβλιοθήκη της πόλης, η οποία επι χρόνια δεν ολοκληρωνότανε με την δικαιολογία οτι έπρεπε να διώξουν τα περιστέρια από το γιαπί πρώτα. Καλό;
Για το μεγάλο θέμα "Πολιτισμός" βλέπουμε ένα ενδιαφέρον (αλλά παράξενα γραμμένο κατά την γνώμη μου) άρθρο εδώ, το οποίο μας εξηγεί την έλλειψη ουσιώδους σημασίας και στην έννοια "πολιτισμός" για τον νεοέλληνα αλλά και την ανεπάρκεια του Υπουργείου Πολιτισμού διαχρονικά. Δεν συμφωνώ απόλυτα, αλλά έχει ένα ενδιαφέρον...
Σχετικά με την Φωτογραφία, πολύ το χάρηκα που άνοιξε ένας χώρος αποκλειστικά γι'αυτήν στην Αθήνα και μάλιστα με άποψη και με ωραίες ιδέες! Ελπίζω να δούμε ωραία πράγματα εκεί και να μπορέσω να την επισκεφτώ σύντομα. Η έκθεση με την οποία ξεκίνησε πάντως είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον!
Το καλυτερότερο κόλπο για την προώθηση της ιδέας του, το έκανε ένας φωτογράφος στην Γαλλία, στο Paris Photo 2009: τύπωσε vintage φωτογραφίες σε μικρό μέγεθος και πολλές φορές, γέμισε σακούλες με αυτές και μετά τις σκόρπισε στην είσοδο του Λούβρου, με σκοπό οι άνθρωποι που θα σκύψουν να τις μαζέψουν, να δούνε αρκετές από αυτές και μάλιστα δωρεάν! Απίστευτη ιδέα!
Μιας και αρχίσαμε με την φωτογραφία, εδώ είναι μερικά υπέροχα σχέδια για μπλούζες για ανθρώπους που είναι παθιασμένοι με την φωτογραφία! Τρελό χιούμορ, συνδυασμός λόγου και εικόνας, άλλα λιτά κι άλλα πιο περίπλοκα, τα λάτρεψα όλα!!!
Και συνεχίζοντας για φωτογραφία, πριν από καιρό είχα μιλήσει για τις "αληθινές" και μη γυναίκες, για το θέμα της εικόνας και πως η φωτογραφία επηρεάζει την γυναικεία ψυχολογία περισσότερο απ'όσο νομίζουν πολλοί. Τον τελευταίο καιρό προέκυψε ένα αίτημα κάποιων να σηματοδοτείται η κάθε φωτογραφία που είναι "πειραγμένη" και τυπώνεται! Κύρια δικαιολογία είναι το να αποφευχθεί η "λάθος" εικόνα που δείχνουν κάποια έντυπα σχετικά με το γυναικείο σώμα που σε μερικές περιπτώσεις προωθεί, θεωρητικά, την ανορεξία ή τις αναξέλεγκτες πλαστικές επεμβάσεις. Δεν υπάρχει περίπτωση να προχωρήσει το θέμα, ΟΛΕΣ οι φωτογραφίες που εκδίδονται και τραβιούνται από επαγγελματίες είναι "πειραγμένες", λιγότερο ή περισσότερο. Και με το να κρύψουμε τις εικόνες δεν πολεμάμε παθογένειες όπως την ανορεξία: όπως τα αίτια όλων αυτών είναι ψυχολογικά, έτσι οφείλει να είναι και η θεραπεία τους.
Και για το τέλος, μια συσκευή που απορώ πως δεν υπήρχε εδώ και καιρό: συσκευή για SMS με την μέθοδο Braille! Επιτέλους ισότητα και στον τρόπο επικοινωνίας. Από την ώρα που το διάβασα, βλέπω μπροστά μου την εικόνα ενός ατόμου με προβήματα όρασης που ψηλαφίζει την οθόνη που γράφει το πιο σύντομο και πιο περιεκτικό μήνυμα στον κόσμο: "σ'αγαπώ".

καλή σας μέρα...