Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007

Η Βρωμια της Ευτυχιας


Τα χέρια μου βρωμάνε. Ακομα κι αν τα έπλυνα. Τα έπλυνα λίγο όμως για να μην φυγει αυτη η βρωμια απο τα χέρια μου. Τι βρωμια; η άσχημη μυρωδιά απο τα υγρά εμφάνισης ασπρομαυρου φιλμ. Ειχα τρία χρόνια κοντά να εμφανίσω φιλμ στο χέρι και μου ειχε λείψει αυτη η μυρωδια που μένει για ώρες μετά. Είναι έντονη, φευγει δυσκολα αλλα την λατρευω. Είναι η μυρωδιά του πάθους μου, μια μυρωδια που την ειχα ξεχάσει σχεδόν αλλα την εντόπισα αμέσως μόλις μπήκα στον σκοτεινό θάλαμο. Μου έλειψε και χαίρομαι που τα χέρια μου επιτέλους βρωμάνε τόσο όμορφα παλι...

3 σχόλια:

moukelis είπε...

Άμα έχετε τάσεις μαζοχισμού να μας λέτε να σας αφήνουμε εσάς κάθε φορά να ανακατεύετε τα χημικά,είναι και ευαίσθητα τα δικά μας τα χεράκια εξάλλου. :@Ρ

Στοχαστης είπε...

Τα δικα σαε χερακια την επόμενη φορά κυρια Μουκέλης θα κανουνε κατι περισσότερο απο το να πλένουνε ενα χωνί. Και μην τολμησετε να σας δω να απολαμβανετε την μυρωδια των χημικων!

moukelis είπε...

Έπλυνα και δοχεία και κράτησα και χρόνο αν θέλετε να ξέρετε...:@Ρ