Δευτέρα, 12 Μαΐου 2008

Ιστοριες παντελονιων

Με λενε Δημητρη και ειμαι εθισμενος στα παντελόνια. Και δεν ειμαι καλα. Και δεν ξερω ποτε θα ειμαι καλα. Και δεν ειμαι καλα απο τοτε που ανακαλυψα την απολαυση του να εχεις την δυνατοτητα να φορεσεις ενα παντελόνι ραμμενο ακριβως στα μετρα σου, ραμμενο απο την μανα σου και μαλιστα να ικανοποιει καθε βιτσιο σου για το παντελονι: πιο βαθιες τσεπες; εγινε. Πιο φαρδυ; εγινε. Τσεπες στα πλάγια; εγινε κι αυτό.
Ολο αυτο ξεκινησε οταν καποτε αγορασα ενα παντελόνι και ειπα στην μανα μου τι ωραιο που θα ητανε αμα ειχε καποιες διορθωσεις. Εκεινη το πηρε σαν "προκληση" και ειπε να φτιαξει ενα παντελόνι κατα παραγγελιαν. Και απο τοτε, εδω και 8 χρονια κοντά, φοραω μονο παντελόνια κατα παραγγελιαν, με υφασμα και κλωστες και φερμουαρ και όλα οπως τα θελω εγω. Με τις διορθωσεις και τις παραξενιες που θελω. Κι οταν τα φοραω κολλαω μαζι τους, τρελά, περνάω περιοδους που τα βγάζω μονο το βράδυ πριν κοιμηθω (και μερικες φορες ουτε καν τοτε) και παθιαζομαι μαζι τους. Αυτα τριβονται, ταλαιπωρουνται, λιωνουνε, λερωνονται, τσαλακωνουνε, χιλια δυο παθαινουνε αλλα αντεχουνε σε όλα, και μαλιστα για αρκετά χρόνια. Σχεδόν κανεις δεν το πιστευει οταν τους το λεω, οχι γιατι ειναι τοσο καλα που φαινονται σαν να ειναι αγορασμενα απο μαγαζι αλλα γιατι μαλλον ειναι πολυ κουλό να φοράς παντελόνι ραμμενο πανω σου πλεον. Μερικα παντελονια μπαινουνε στην ντουλάπα για περιεργους λογους μερικες φορες για χρόνια. Μετα τα ξανανακαλυπτω και τα ξαναφοράω με το ίδιο παθος σαν να'ναι καινουργια!
Αυτα τα παντελονια εχουνε ενα μονο αξεσουάρ, μια αλυσιδα (ααααλλο κολλημα) για παντελόνια. Και καθε παντελόνι εχει την δικια του αλυσιδα που αφαιρειται μονο για να πλυθει το παντελόνι και μετα αμεσως ξανακρεμεται στην δεξια τσεπη. Με τα παντελονια αυτα εχω παιξει, εχω κοιμηθει, εχω ζωγραφισει, φωτογραφισει, τυπωσει, τρεξει, ερωτευτει, κανει έρωτα, φαει, καθισει σε άπειρα παγκακια και καφε και τρενα και λεωφορεια και πατωματα και παντου. Δεν υπάρχει "καλο" παντελόνι, ολα ειναι σαν ενα δευτερο δερμα, κανενα δεν θα με περιορισει, απλα θα τυλιξει το σώμα μου. Και ολα ειναι φαρδια, σαν της κουλτουρας του χιπ χοπ, οχι υπερβολικα αλλα φαρδια με βαθιες τσεπες.
Τα παντελονια μου πετιουνται μονο οταν φτασουνε σε εξευτελιστικο σημειο, οταν τρυπηθει το υφασμα απο το τριψιμο ή οταν σκιστει, ποτέ όταν λερωθει, προτιμω να το βάψω. Οταν ειναι να πεταχτουνε σφιγγεται η καρδια μου, οσο γελοιο κι αν ακουγεται. Ειδικα για μερικα πολυ ιδιαιτερα παντελονια, οπως αυτο της φωτογραφιας επανω: ειναι φτιαγμενο πριν απο 6 χρόνια, απο κοτλέ μπεζ υφασμα που με τα πλυσιματα και το τριψιμο άλλαξε και υφη και χρωμα, εγινε μπεζ ζαχαρί. Τωρα ειναι να πεταχτεί, εχει σκιστει σε τρεις μεριες και δεν φοριέται, οσο κι αν επεμεινα τους τελευταιους τρεις μηνες να το ξαναφορεσω μετα απο εναμιση χρονο απουσιας. Γαμωτο...

11 σχόλια:

Saigon & Baygon Inc. είπε...

Τέλειο post...
Έχεις πει μεγάλες κουβέντες, που ξέρεις πόσο και ποιες ακριβώς χορδές μου αγγίζουν.
Απλά τέλειο.

Saigon

Crazy Tourists είπε...

Εγώ τα προτιμώ πιο φαρδιά και άνετα αλλά πάντα "...πετιουνται μονο οταν φτασουνε σε εξευτελιστικο σημειο, οταν τρυπηθει το υφασμα απο το τριψιμο ή οταν σκιστει, ποτέ όταν λερωθει..."
Την καλημέρα μου Δημήτρη!
CrazyTourist1

Στοχαστης είπε...

@saigon

Ευχαριστω πολυ για τα καλα σας λόγια, ειναι ευαισθητα πραγματα αυτα και πολυ προσωπικα. Χαιρομαι που σε αγγιξανε τοσο!

@CrazyTourist1
Ημουνα σχεδον σιγουρος για αυτη την στυλιστικη επιλογη σου, λολ!
Την καλημερα μου σε σενα και στο ετερον ημισυ!

BUTTERFLY είπε...

Ωραιο να σε φροντιζει η μανουλα ε; Και καταλαβαινω το κολλημα σου, γιατι αυτα τα παντελονια εγιναν για σενα, μονο για σενα και με πολλη αγαπη!

fuzzyburlesque είπε...

:) :)

Roadartist είπε...

πο πο.. δεύτερη φύση σου δηλαδή!!
:-)

nakupenda είπε...

Α ναι, προσεξα την αλυσιδιτσα στο Βόλο αλλα ξεχασα να σε ρωτησω :)
Θα ξαναπαω 21-22/6, ελπιζω να σε ξαναδω!

moukelis είπε...

Α κυρία μου,θα μας ξανάρθετε;Δε σας έφτασαν τα τσιπουράκια την προηγούμενη φορά;Σας περιμένουμε με χαρά!
Ε εσύ ο κολλημένος με τα παντελόνια,έχεις πρόσκληση,για πέρνα μια βόλτα!:@Ρ

Στοχαστης είπε...

butterfly ειναι μια χαρα να σε φροντιζει η μητερα κι ενιοτε να σε κακομαθαινει σε μερικα θεματα. Αλλα μην νομιζεις, μια μερα θα μαθω να φτιαχνω μονος μου για να μην εχει αντιδρασεις!

fuzzy burlesque :))

roadartist και δευτερη φυση και μερος της πρωτης, μεγαλο πάθος, ειδικα αμα το ζεις καθε μερα τοσα χρόνια.

nakupenda οι αλυσιδες ειναι άλλο μεγάλο πάθος και θα εχουμε ειδικο ποστ γι'αυτες! οσο για τις 21-22 πιστευω πως θα μπορεσω παρολη την εξεταστικη

moukelis αμα ακουσεις για τσιπουρα και Βολο και κουνας την ουρα σου βλεπω! Την παρελαβα την προσκληση σας και θα ικανοποιηθει μαλλον αυριο

AVenGer! είπε...

Χθες λωρώθηκε το αγαπημένο μου παντελόνι με καφέ (φρέντο σκέτο για την ιστορία) και σήμερα διαβάζω το ποστ σου. θελω το παντελόνι μουυυυυ :)

Στοχαστης είπε...

Ειλικρινα πονεσε η ψυχη μου μολις διαβασα το σχολιο σου, μιλαμε για μεγαλη ατυχια να λερωθει ενα παντελονι τοσο αλλα παλι καλα φευγει ο καφες. Καλη τυχη ευχομαι!